Ako je dug državi bio prepreka da Ferhat Peštalić dobije pijacu, može li isti taj dug postati nevažan ako je do pijace došao preko druge firme?
Pitanja vijećnika Topčagića sa govornice Gradskog vijeća otvorila su pitanje ko stvarno upravlja pijacom u Porebricama?
Prema informacijama iznesenim na sjednici Gradskog vijeća, ugovor sa Gradom, nakon javne licitacije, potpisala je firma Mars Agri, čiji je direktor Mustafa Peštalić, uz početnu cijenu od 35.000 KM mjesečno.
Međutim na sjednici je javno prezentovana dokumentacija koja dokazuje da račune za zakup prostora na pijaci izdaje RTC d.o.o. Gradačac, čiji je direktor Ferhat Peštalić.
KO JE ONDA STVARNO DOŠAO DO PIJACE?
Prema javno dostupnim informacijama, Ferhat Peštalić zbog poreskih dugovanja od gotovo 6 miliona KM, povezanih sa firmom Extrablat, nije mogao učestvovati na javnoj licitaciji.
Ipak, nakon provedene licitacije, njegova firma se pojavljuje u poslovanju pijace i izdaje račune prodavačima.
Da li je to zakonit poslovni aranžman ili je to način da se zaobiđu uslovi pod kojima je gradska imovina data u zakup?
ZNA LI GRADONAČELNIK?
Poznato je da su gradonačelnik Hajrudin Mehanović i Ferhat Peštalić bliski, kao i da je Peštalić podržavao Mehanovića u izbornoj kampanji ali i nakon toga.
Je li moguće da gradonačelnik ne zna ko koristi gradsku imovinu, na osnovu kojeg ugovora i da li se poštuju uslovi javnog poziva?
ČEMU ONDA SLUŽE USLOVI LICITACIJE?
Državnim licitacijama se ne traži bez razloga da ponuđači imaju izmirene poreske obaveze. Time se sprečavaju da u posjed državne imovine, dođu oni koji krše zakone i svoje obaveze prema državi ne izvršavaju.
A kakva se sada poruka šalje?
Da neko kome zakon zabranjuje, ipak može doći do pijace, samo preko druge firme?
Da li je to uopće dozvoljeno zakonom, javnim pozivom i ugovorom koji je Grad potpisao sa Mars Agrijem?
Sada, kada je gradonačelnik o svemu javno upoznat, može li se kao zakonito, prihvatiti ono što je za govornicom vijeća izjavio, da ga nije briga ko koristi pijacu sve dok Grad naplaćuje zakup? Je li njegova obaveza da provjeri poštuju li se zakon, ugovor i pravila licitacije?
Ili se u konkretnom slučaju, traži način da se ovakvo stanje, legalizuje?
Na ta pitanja neko mora dati odgovor.